29/3/08

H Ώρα της Γης στην Ελλάδα

Στις 29 Μαρτίου 2008, μεταξύ 8 και 9 το βράδυ, κλείνουμε τα φώτα για μία ώρα μαζί με εκατομμύρια άλλους πολιτες του Κόσμου και παίρνουμε θέση ενάντια στις κλιματικές αλλαγές! Σε αυτή τη συμβολική κίνηση θα συμμετάσχουν πάνω από 30 εκατομμύρια άτομα σε 35 χώρες σε ολόκληρο τον πλανήτη!

Το μήνυμα είναι ένα και είναι δυνατό: Γνωρίζουμε για τις κλιματικές αλλαγές και είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε δράση για να αλλάξουμε την κατάσταση!

Ο καθένας από εμάς είναι μία σταγόνα... Όλοι μαζί φτιάχνουμε τον ωκεανό!

21/3/08

Δημοψήφισμα τώρα!!!

Επιτέλους για πρώτη φορά συζητιέται σοβαρά το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος για το ασφαλιστικό.

Επιτέλους πρέπει να αρχίσει η δημοκρατία να γίνετε αμεσότερη.

Επιτέλους αυτός ο λαός θα πρέπει να μπει σε μια διαδικασία παίδευσης του. Φυσικά θα περάσουνε και παιδικές ασθένειες αλλά δεν κάνεις αντισώματα χωρίς παιδικές ασθένειες.

Επιτέλους δεν υπάρχουν μόνο οι αυθεντίες τις πολιτικής που έχουν δικαίωμα να νομοθετούν. Ο καλύτερος νομοθέτης είναι η συλλογική ευθύνη.

Επιτέλους δεν θέλουμε άλλους σωτήρες. Κύριοι της βουλής είσαστε εκεί για να υπηρετείτε το λαό και όχι να νομοθετείτε τη σύνταξη σας στα 8 χρόνια.

Επιτέλους Φάνη Πάλη Πετραλιά ξεβούλωσε τα αυτιά (παραφράζοντας παλαιότερο με το Σουφλιά).

Επιτέλους δημοψήφισμα τώρα!!!

4/3/08

1 2 3 ... πολλές μακεδονίες

Παρακολουθούμε πάλι-πάλι-πάλι εθνικιστικό παραλήρημα. Βρισκόμαστε στη μέση μιας δίνης που έχει ξεσπάσει από την εποχή που η Μαρίκα ήταν η πρώτη κυρία της χώρας… Βρήκαμε (κιόλας?) το νέο αγαπημένο θέμα των γκρίζων παραθύρων αφού η ζαχοπουλιάδα πλέον ξεφούσκωσε.
Λοιπόν σοβαρά τώρα, οι Σκοπιανοί θέλουν να λέγονται μακεδόνες. Γιατί; Μα πολύ απλά, επειδή δεν έχουν κανένα σημείο ιστορικής αναφοράς ψάχνουν να βρουν εναγωνίως ένα. Θεμιτό ή μη, τουλάχιστον αντιληπτό. Μα τον Δία εμείς τι στ’ αλήθεια ψάχνουμε; Λαός με ενδοξότερη ιστορία, πολιτισμικά θαύματα και τεχνολογικά επιτεύγματα σαν και τον δικό μας όμοιος δεν υπάρχει. Αμφισβήτηση για την ιστορική συμβολή της Μακεδονίας στην λαμπρή ιστορία της Ελλάδας, επίσης δεν υπάρχει. Το ξεχνάμε ή απλά νιώθουμε ευτυχείς μέσα στην άγνοια μας; Με τα τωρινά σύνορα η ιστορική Μακεδονία εκτείνεται στην Ελλάδα (κάτι περισσότερο από την μισή), στα Σκόπια (κάτι περισσότερο από το 1/3) βάλε ένα μικρό κομμάτι στην Βουλγαρία και από λίγο σε Σερβία και Αλβανία και να ο χάρτης της πατρίδας του Μεγάλου Αλεξάνδρου!
Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρίζεται πως είναι Η μακεδονία όπως δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως κάποτε τα Σκόπια ήταν ένα κομμάτι της Μακεδονίας. Όμως, εδώ είναι βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε(!) και όπως είπε κάποτε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ ‘’τα βαλκάνια έχουν την τάση να παράγουν περισσότερη ιστορία από αυτή που μπορούν να καταναλώσουν’’….
Ειλικρινά δεν με απασχολεί αν τελικά τα Σκόπια ονομαστούν Άνω ή Βόρεια Μακεδονία ή όπως αλλιώς αποφασίσει ο ανιστόρητος κύριος Νίμιτς. Δεν θα με ενοχλήσει κανενός είδους γεωγραφικός (και μόνο γεωγραφικός) προσδιορισμός γίνει, γιατί θα γίνει με βάση την Ελληνική Μακεδονία, την Μακεδονία που είναι χαραγμένη στην ψυχή μου…

29/2/08

Από τα πάντα ρεί στο wind of change

Ε λοιπόν αυτές τις μέρες νομίζω οτι ξεφεύγουμε από το τέλμα!!! Από τα πάντα ρει του Ηράκλειτου στο Wind of Change των Scorpions. Αλλαγή είναι η μόνη σταθερά στη ζωή μας και αυτό το βιώνουμε καθημερινά. Ανεξάρτητα αν πολλές φορές στη ρουτίνα της καθημερινότητας το χάνουμε και αυτό.
Ξεκινάμε λοιπόν:

  • Στα blogs λεει θέλουνε να βάλουνε κανόνες. Αφού όλα τα άλλα τακτοποιηθήκανε καιρός είναι να βάλουμε και κανόνες στο διαδύκτιο.

  • Η Κωνσταντίνα (ψιλικατζού) δήλωσε οτι αποχωρεί. Τώρα πρέπει για πρώτη φορά να δηλώσω ότι ήταν η αιτία που μπήκα στα bloggs. Την είχα ακούσει από μια εκπομπή στο ράδιο δεν θυμάμαι πότε και την «ερωτεύτηκα». Από τότε την διαβάζω ανελλιπώς.Κωνσταντίνα σε ευχαριστώ.

  • Αποφάσισα οτι είναι πολύ δύσκολο και επίπονο πράγμα η συγγραφή οπότε έβαλα και άλλους δυο (για την ώρα) στο bloggaki. Πρόκειται για δύο εξαίρετους νέους με μέλλον!!! Καλή αρχή Λύσις και Μαρκήσιε. Περιμένουμε εναγωνίως να σας διαβάσουμε.

  • Η Μακεδονία είναι μία, είναι δύο είναι τρεις, πόσες είναι τέλος πάντων. Γιατί στο σχολείο μας μαθαίνουνε ένα σορό μπούρδες για να μην το πω αλλιώς?? Και γιατί δεν μας δίνουνε να διαβάσουμε όλες τις πτυχές των πραγμάτων. Αφελείς ερωτήσεις θα μου πείτε. Μάλλον.

  • Ο Τσίπρας έγινε αρχηγός πολιτικού κόμματος στα 33 του. Δεν φτάνει αυτό αλλά και δεν είναι και λίγο για να συμβούν ανατροπές στο πολιτικό τοπίο της χώρας.


Ας αφήσουμε λοιπόν τις αλλαγές να εξελιχθούν αλλά να οδηγούμε εμείς τις εξελίξεις. Μην μας συμπαρασύρουν και χάσουμε τους εαυτούς μας. Ας αλλάζουμε το περιβάλλον κρατώντας σταθερούς τους εαυτούς μας ή ας αλλάζουμε τους εαυτούς μας κρατώντας σταθερό το περιβάλλον.

27/2/08

Ίσως ήταν καλύτερα….

Με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του άστεγου στον Πειραιά από την εκτροχίαση του βαγονιού του τραίνου θα ήθελα να εκφράσω έναν προβληματισμό η μάλλον την αγανάκτηση μου για την κατάσταση των αστέγων στην Ελλάδα.
Σίγουρα η εκτροχίαση ήταν ένα τυχαίο γεγονός που οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος αλλά δεν θέλω να εστιάσω εκεί. Ο προβληματισμός μου είναι ότι ο κόσμος δεν ευαισθητοποιείται στο θέμα των αστέγων.
Στον Πειραιά συγκεκριμένα υπάρχουν πάρα πολλοί άστεγοι οι οποίοι τριγυρίζουν ζητώντας ελεημοσύνη αλλά και κάποιοι άλλοι που κάθονται σε συγκεκριμένα μέρη και περιμένουν το οτιδήποτε από τον καθέναν μας.
Είναι πολύ άσχημο και το έχω ζήσει πολλές φορές το να περνάς μπροστά από κάποιον άστεγο και να μην του δίνεις σημασία. Οι άνθρωποι μερικές φορές είμαστε σκληροί. Η ελληνική κοινωνία δεν αγαπά τους αστέγους της. Η πολιτεία, όχι μόνο δεν τους αγαπά αλλά τους αγνοεί επιδεικτικά χωρίς να ξέρω τον λόγο.
Εκεί που θέλω να καταλήξω χωρίς να μακρηγορώ είναι ότι μερικοί άνθρωποι δεν ξεκίνησαν την ζωή τους από την ίδια αφετηρία όπως άλλοι ή όπως αυτοί που έχουν την δυνατότητα να διαβάσουν αυτό το κείμενο. Έχω να κάνω πάρα πολλές προτάσεις για την καλύτερη διαβίωση των αστέγων αλλά δεν θα έχει κανένα νόημα. Νόημα θα έχει να ασχοληθεί ο κόσμος με το πάρα πολύ σημαντικό θέμα και ειδικότερα η πολιτεία.
Με την υπάρχουσα κατάσταση των αστέγων στην Ελλάδα έρχομαι να ρωτήσω τελικά, μήπως ήταν καλύτερα για εκείνον τον ανθρωπάκο που τον πάτησε το τραίνο?